POLDOX

educatief documentaire platform

» doxtheek

Night Mail, 1936

Night Mail is een Britse documentairefilmuit 1936, geregisseerd door Harry Watt en Basil Wright. De film, een productie van de GPO Film Unit, gaat over de posttrein van de Londen Midland and Scottisch Railway (LMS).

De documentaire is een geromantiseerde vertoning van de postbezorging door het Travelling Post Office. De film toont hoe met een speciale posttrein van Londen naar Schotland de post wordt verzameld, gesorteerd, en uiteindelijk bezorgd.

Het beeld wordt begeleid door muziek van Benjamin Britten en een gedicht van W.H. Auden. De verteller past de snelheid waarmee hij het gedicht voordraagt aan naarmate de trein versnelt of vertraagt. Het commentaar wordt geleverd door John Grierson en Stuart Legg. De Braziliaanse filmmaker Alberto Cavalcanti was verantwoordelijk voor het geluid.

 

‘Night Mail’, W.H. Auden

The train is crossing the border overnight with mail, bringing letters and checks and orders for rich and poor. Though the way is steep, she is still on time. She passes moors and boulders, her white steam flowing behind her. She noisily passes through the “silent miles” of grassland. Birds peer at her, and sheepdogs cannot make her alter her course. Passing one farm, the dwellers sleep on, but a jug “gently shakes.”
In the dawn she descends into Glasgow. There she heads toward dark furnaces set up like “gigantic chessmen.” All of Scotland craves her arrival, for the men want news.
There are letters of all sorts and for all people: receipts, invitations, applications, declarations of love, gossip from around the world, news both “circumstantial” and “financial,” letters from family members, letters with doodles in the margins, letters from all over Europe, letters of condolences, all written on papers of every color imaginable. The letters have all tones and styles: catty, friendly, cold, boring, clever, stupid, long, short. Some are typed, some are printed, some are misspelled.
Thousands still sleep and dream and have nightmares. They are asleep in Glasgow, asleep in Edinburgh. They dream on, but they hope that when they awake they will have letters. Their hearts will pound when they hear the knock on the door of the postman, for “who can bear to feel himself forgotten?”